خونه گلی

با شمس نشسته ایم. در حاشیه یک مزرعه ی چند هکتاری در گوشه ای پرت از جزیره مایورکا، همین تابستانی که رو به اتمام است. شمس خسته از یک روز پرکار و من نیز. حوالی یازده شب است گمانم. شام هم خورده ایم، گمانم. به پرواز های مکرر توریستی در آسمان شب می نگریم که از روی مزرعه رد شده تا بعد از یک چرحش به چپ به خط پایان فرود در فرودگاه پرتردد این جزیره اسپانیایی بروند. ناگهان سلسله نورهایی در آسمان پدیدار می شوند. تا کنون نه شمس آنها را دیده است و نه من. نورها همانند قطاری هستند در یک مسیر مستقیم از غرب به ...

ادامه مطلب